تمرینات عملی برای درمان بیش فعالی
چرا تمرینات عملی برای درمان بیش فعالی اینقدر مهم هستند
سلام. اگه بچهای دارید که مدام در حال دویدن، پریدن یا صحبت کردنه، احتمالاً خیلی خوب منو درک میکنید. من هم درست تو همین موقعیت بودم. وقتی فهمیدم پسرم دچار بیشفعالیه، هر دری رو زدم. از مشاوره گرفته تا دارو، ولی هیچچی مثل تمرینات عملی برای درمان بیش فعالی جواب نداد.
واقعیت اینه که مغز این بچهها نیاز به حرکت و ساختار داره. وقتی شروع کردم به استفاده از چند تمرین ساده ولی مداوم، کمکم دیدم چطور کنترل رفتارش بهتر میشه. اینجا میخوام قدمبهقدم همون تمرینهایی رو که تو خونه باهاش انجام دادم، براتون تعریف کنم.
قدم اول در تمرینات عملی برای درمان بیش فعالی: تنظیم بدن با فعالیت فیزیکی
اولین چیزی که فهمیدم این بود که بچهٔ من باید قبل از هر کاری، انرژی اضافیشو تخلیه کنه. واسه همین، هر روز صبح قبل از مدرسه، ۱۰ دقیقه طناب میزد یا با یه توپ نرم تو حیاط میدوید.
- نکتهٔ مهم: بچههای بیشفعال باید بدنشون رو حرکت بدن تا ذهنشون بتونه آروم بشه.
تمرین دوم: بازیهای تمرکز محور
تمرکز برای بچههای بیشفعال یه چالشه. من از بازیهایی مثل «پیدا کردن تفاوت بین دو تصویر»، «پازل»، یا «بازیهای با قوانین ساده» شروع کردم. یه بازی ساده به اسم «چی گم شده؟» داشتیم که کلی کمک کرد: پنج تا وسیله رو نشون میدادم، بعد یکیشو برمیداشتم و باید حدس میزد کدومه.
تمرین سوم: زمانبندی و استفاده از تایمر
بچههای بیشفعال نیاز دارن بدونن کی شروع و کی تموم میکنن. من یه تایمر رنگی گرفتم. مثلاً میگفتم: «فقط ۵ دقیقه بشین و مشق بنویس، بعدش تایمر زنگ میزنه و میری بازی.»
کمکم فهمید که باید تمرکز کنه چون وقت محدوده. این تمرین هم اعتمادبهنفسش رو بالا برد هم باعث شد کمکم بتونه مدت تمرکزش رو بیشتر کنه.
تمرین چهارم: نوشتن احساسات با نقاشی
یه روز که دیدم خیلی عصبیه، به جای اینکه دعواش کنم، گفتم: «بیا بکش امروز چی اذیتت کرده.» نقاشیای که کشید خیلی ساده بود ولی کلی حرف پشتش بود. این تمرین باعث شد خودش بتونه احساساتشو کنترل کنه.
- نکتهٔ مهم: وقتی بچه احساسش رو روی کاغذ بیاره، کمتر با رفتارای تند نشونش میده.
یه خاطره واقعی
یادمه یه شب که خیلی شلوغ کرده بود، به جای داد زدن فقط بهش گفتم: «بیا دو دقیقه چشمامونو ببندیم و نفس بکشیم.» اولش خندید، ولی انجامش داد. چند بار که تکرار کردیم، یه شب خودش گفت: «مامان بریم اون نفس کشیدنه رو بکنیم.» اون لحظه برام پر از امید بود.
تمرینات عملی برای درمان بیش فعالی باید تبدیل به سبک زندگی بشن
این تمرینها یه روزه جواب نمیدن. منم بارها کم آوردم، ولی چون دیدم حتی یه ذره تاثیر گذاشت، ادامه دادم. حالا پسرم با کمک همین تمرینها نه تنها تو خونه، بلکه تو مدرسه هم بهتر عمل میکنه.
ادامهٔ تمرینها و تکنیکهای کاملتری که استفاده کردم رو در پیام دوم کامل برات مینویسم تا بتونی گامبهگام ازشون بهره ببری.
تمرین پنجم: ساخت روتین روزانه برای کنترل بیش فعالی
یکی از چیزهایی که خیلی کمک کرد، داشتن یه برنامهٔ مشخص برای هر روز بود. من اولش یه جدول ساده درست کردم: چه ساعتی بیدار میشه، چه زمانی بازی میکنه، کی تکالیف، کی شام، و کی وقت خواب.
با اینکه اولش سخت بود و زیاد پایبند نمیموند، ولی بعد از یه مدت، این روتین باعث شد هم خودش آرومتر بشه هم من کمتر دچار تنش بشم. چون میدونست که مثلاً الان وقت بازی نیست، پس کمتر بهونه میگرفت.
تمرین ششم: تنفس عمیق و تکنیکهای ساده آرامسازی
یکی از چیزهایی که بعد از مشاوره یاد گرفتم، تکنیکهای آرومسازی ذهن و بدن بود. مخصوصاً تنفس عمیق، که حتی خودم هم ازش استفاده میکنم.
- ۴ ثانیه نفس عمیق از بینی
- ۴ ثانیه نگه داشتن نفس
- ۴ ثانیه بیرون دادن از دهان
ما این تمرینو هر شب قبل خواب انجام میدیم. خیلی تاثیر داره تو خواب راحت و کاهش بیقراری.
تمرین هفتم: بازیهای بدنی با قوانین مشخص
بچههای بیشفعال عاشق بازیان، ولی اگه بازی قانون نداشته باشه، تبدیل میشه به هرجومرج. من از بازیهایی مثل «صندلی بازی با آهنگ»، «توپبازی با نوبت»، یا «بازی توقف (freeze game)» استفاده کردم.
این بازیها باعث شد کمکم یاد بگیره که برای هر کاری یه نوبت وجود داره، باید گوش بده، منتظر بمونه، و به قوانین احترام بذاره.
سخن آخر من درباره تمرینات عملی برای درمان بیش فعالی
بذار یه چیزی رو صادقانه بگم: راه آسونی نیست. اما کاملاً شدنیه. اگه با عشق و صبر و پشتکار جلو بری، نتیجه میبینی. من دیدم. دیدم چطور از یه بچهی شلوغ و ناآروم، یه کودک بااعتمادبهنفس و قابلمدیریت ساختیم.
اگه تو هم الان سردرگمی، فقط از یه تمرین ساده شروع کن. شاید از تنفس، یا شاید از بازیهای تمرکز. مهم اینه که شروع کنی. مسیر خودش کمکم هموار میشه.
اگه دوست داشتی تجربههات رو هم بنویس. با هم یاد میگیریم و با هم میسازیم یه دنیای بهتر برای بچههامون.